"Als we uit ons huis worden gezet, hebben we niets meer"

“Als we worden uitgezet, kunnen we nergens heen,” zegt Amer. Zijn woorden laten zien hoe onzeker het leven is voor veel vluchtelingengezinnen in Jordanië.

Amer woont samen met zijn twee dochters, die een visuele beperking hebben. Ze vluchtten in 2013 uit Syrië. Sindsdien vechten ze elke dag om te overleven. Zonder inkomen en met steeds meer schulden betekent uitzetting veel meer dan het verlies van een huis. Het betekent ook het verlies van veiligheid, waardigheid en hoop.

Voor de oorlog leidde Amer een rustig leven. “Het leven was goed,” vertelt hij. “We hadden olijfbomen en vee. We hadden geen hulp nodig.”

Dat veranderde na hun vlucht. In Jordanië overleed zijn vrouw aan een beroerte. Sindsdien zorgt Amer alleen voor zijn dochters. Ze zijn voor bijna alles van hem afhankelijk. Omdat hij geen werkvergunning heeft, mag hij niet legaal werken. Het gezin is daardoor al meerdere keren uit huis gezet.

Een jaar geleden vonden ze eindelijk een plek waar de meisjes zich veilig voelden. Ze kenden het huis goed en konden zich er zelfstandig bewegen. Maar die rust duurde niet lang. Door zes maanden huurachterstand dreigde opnieuw uitzetting. “De huisbaas blijft om geld vragen,” zegt Amer. “Maar we hebben niets om te betalen.”

‍

Nu de winter is begonnen, is het leven nog zwaarder. Het gezin heeft geen verwarming, geen dekens en geen warme kleding. De dochters blijven meestal thuis. Ze kunnen niet alleen naar buiten en hebben altijd begeleiding nodig. Soms komen buren langs om te kijken hoe het met hen gaat.

Medair kon het gezin helpen met financiële steun. Daarmee werd een deel van de huur betaald. De huisbaas stemde er daardoor mee in dat ze mochten blijven. “Deze hulp kwam precies op tijd,” zegt Amer. “Het heeft mijn dochters en mij veilig gehouden. We kunnen geen nieuwe uitzetting aan.”

Toch blijft de situatie moeilijk. Amer heeft geen inkomen. De schulden lopen op tot bijna 2.000 Jordaanse dinar (ongeveer € 2.700). Het geld is geleend bij winkels, buren en apotheken. “Mensen vragen hun geld terug,” vertelt hij. “Ik schaam me om naar buiten te gaan, omdat ik niets kan teruggeven.”

Duizenden vluchtelingengezinnen in Jordanië leven met dezelfde angst. Angst voor uitzetting. Angst voor de kou. Angst om niet te kunnen voorzien in de eerste levensbehoeften.

Voor Amer en zijn dochters maakte de steun van Medair een groot verschil. Het gaf hen rust, bescherming en de kans om te blijven in het enige huis waar de meisjes zich veilig voelen.

‍

Met steun van het Bureau voor Bevolking, Vluchtelingen en Migratie helpt Medair vluchtelingen en kwetsbare gezinnen in Jordanië met basisbehoeften en bescherming..

Voor deze inhoud is gebruik gemaakt van bronnen die zijn verzameld door medewerkers van Medair. De meningen in dit document zijn uitsluitend die van Medair en dienen op geen enkele wijze beschouwd te worden als de officiële opvatting van enige andere organisatie.