Vertrouwde gangen: het verhaal van Salma

"We zijn gevlucht met alleen wat we konden dragen. Maar mijn kinderen zijn tenminste hier bij mij, op een plek die ze herkennen. Het is oncomfortabel, ja, maar het is een plek waar ze zich iets minder bang voelen", zegt Salma.

Bekaa-vallei, Libanon – Twee weken na de escalatie van het geweld zijn meer dan een miljoen mensen op de vlucht geslagen. Intense luchtaanvallen in Beiroet, de Bekaa-vallei en het zuiden van Libanon dwongen gezinnen hun huizen te verlaten.

Salma, moeder van zes kinderen, is één van hen. Ze vluchtte uit het noorden van de Bekaa-vallei, op zoek naar een plek waar haar kinderen zich veilig konden voelen.

"Ik heb zes kinderen, vier meisjes en twee jongens," vertelt ze. "Mijn meisjes zaten op deze school. Elke ochtend brachten we ze hierheen. Ik had nooit gedacht dat dit gebouw ooit onze schuilplaats zou worden."

Toen de evacuatiebevelen ook hun gebied bereikten, wist Salma dat ze snel moest handelen.

‍

"Ik raakte in paniek, maar ik wist ook dat ik voorbereid moest zijn," herinnert ze zich. "De luchtaanvallen hadden ons gebied nog niet bereikt, maar ik hoorde ze dichterbij komen. Ik verzamelde de kinderen zo snel als ik kon. Mijn familie en ik vertrokken zo haastig dat ik op een gegeven moment echt dacht dat we er niet op tijd uit zouden komen. Ik wilde maar één ding: een plek waar mijn kinderen zich niet verloren zouden voelen."

Die plek werd de school van haar dochters. De klaslokalen waar ooit lessen werden gegeven, staan nu vol matrassen en tassen. Honderden gezinnen hebben er onderdak gevonden.

"Toen ik hoorde dat de school open was als opvangplek, ben ik meteen gegaan," zegt Salma. "Voor mijn dochters voelt deze plek vertrouwd — de gangen, de binnenplaats, zelfs de geur van de klaslokalen. Dat geeft rust."

‍

‍

Maar het leven in de collectieve opvang is verre van gemakkelijk. Er verblijven nu ongeveer 400 mensen in de school en de ruimte is beperkt. Salma deelt één klaslokaal met twee andere gezinnen.

"Dat baart me zorgen," zegt ze. "Als iemand ziek wordt, kan het zich snel verspreiden. We leven zo dicht op elkaar. Alles staat onder druk — de kamers, de badkamers, alles."

"Ik probeer mijn kinderen schoon te houden en bezig te houden, maar het is moeilijk om ze een gevoel van normaal leven te geven."

In heel Libanon zijn scholen en andere gebouwen omgevormd tot opvangplekken voor gezinnen die op de vlucht zijn. Ze bieden veiligheid, maar zijn vaak niet ingericht op zoveel mensen.

De druk op sanitaire voorzieningen is groot en gezondheidsrisico’s nemen toe, vooral voor kinderen. Daarom is het belangrijk dat er voldoende hulp is — van hygiënevoorlichting tot medische zorg en basisbenodigdheden.

‍

Medair-teams werken in en rond collectieve opvangcentra om deze urgente behoeften te helpen vervullen. Eerder die dag bezocht een van Medairs vrijwilligers Salma's klaslokaal om een voorlichtingssessie over hygiëne te geven aan gezinnen die in krappe omstandigheden leven.

"Dat helpt echt, zeker met zoveel mensen bij elkaar," zegt Salma.

Later zocht ze de mobiele kliniek op en kwam ze het Medair-team tegen in het trappenhuis.

"Ik moet mijn bloeddruk en suikerspiegel controleren," legt ze uit. "Ik moet goed letten op wat ik eet, maar dat is nu moeilijk. Ze brachten me naar een arts. Dat gaf me rust — het gevoel dat hulp dichtbij is."

Met mobiele klinieken en voorlichting biedt Medair medische hulp en begeleiding aan gezinnen in opvangplekken in heel Libanon. Dat helpt om gezondheidsproblemen aan te pakken en risico’s te verkleinen.

"We zijn gevlucht met alleen wat we konden dragen," zegt Salma zacht. "Maar mijn kinderen zijn bij mij, op een plek die ze kennen. Het is niet makkelijk, maar ze zijn iets minder bang. En voor nu is dat genoeg."

‍

‍

Het werk van Medair in Libanon is afhankelijk van en mogelijk door vele giften. Niet alleen veel particuliere donateurs dragen bij, maar ook de Verenigde Naties (UNHCR), de Zwitserse Ontwikkelingssamenwerking Interaction-CH, het Duitse ministerie van Buitenlandse Zaken, het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken, de Monegaskische Samenwerking voor Ontwikkeling, Métropole de Grenoble, Agence de l'eau Rhône Méditerranée Corse.

Deze inhoud is samengesteld op basis van informatie verzameld door medewerkers van Medair. De hierin geuite standpunten zijn van Medair en niet van een andere organisatie.