Waar de oorlog zich verdiept, moet hulp standvastig blijven

Ik schrijf deze regels met de laatste 21% batterij van mijn computer, zittend in een kelder op minder dan 20 kilometer van de frontlinie. Vanuit deze schuilplaats wordt de realiteit van de oorlog tastbaar. De oorlog benadert nu de duur van de Eerste Wereldoorlog. Het is niet langer een reeks schokken en bewegingen, maar een oorlog van volharding, gekenmerkt door voortdurende verdieping. Het aantal raketten en drones dat maandelijks Oekraïne treft, steeg van ongeveer 1.000 in augustus 2024 naar 5.200 in december 2025. Deze escalatie wordt nu ten volle ervaren in het hart van de winter.

Deze winter is ook de koudste in jaren, met temperaturen die -19 graden bereiken. Verwarmingssystemen falen of vallen uit. In deze lange, ijskoude nachten wordt de stilte alleen doorbroken door het mechanische geluid van drones en het verre gerommel van raketten.

Onlangs bezocht ik een jonge familie in een dorp dat eerder bezet was in het noordoosten van Oekraïne. De ouders hebben kleine kinderen, waaronder een pasgeborene. Hun huis is beschadigd maar staat nog overeind. Ze hebben gerepareerd wat mogelijk was en de rest afgesloten. Hun verwachtingen waren nederig: veiligheid, stabiliteit, een toekomst voor hun kinderen. "We willen een goed en veilig leven voor hen," vertelde de moeder mij, alsof ze iets vanzelfsprekends uitsprak dat hier onbereikbaar blijft.

Enkele nachten later wekte een zware raketaanval mij. Het gebouw trilde, angst kwam snel opzetten, maar ik hoefde alleen mezelf te beschermen. Mijn gedachten keerden onmiddellijk terug naar deze familie: naar deze ouders die hun bange kinderen proberen te kalmeren, kinderen die niets anders dan oorlog kennen, en naar de vermoeidheid die zich dag na dag ophoopt.

Dit is het deel van oorlog waarover we zelden spreken: het geleidelijke verlies van veiligheid, stabiliteit en geestelijk welzijn. Kinderen tonen tekenen van angst en ontwikkelingsachterstand, volwassenen raken uitgeput, en ouderen blijven alleen achter in beschadigde woningen.

Voor veel gemeenschappen langs Oekraïnes noordoostelijke grens was vertrekken nooit een realistische mogelijkheid. De kosten van vertrek, zowel financieel als emotioneel, zijn te hoog. Dus blijven mensen. Ze volharden. Ze passen zich aan en dragen de volledige last van de oorlog.

Winter versterkt elke kwetsbaarheid. Een ontbrekend venster wordt een gezondheidsrisico. Een beschadigd dak leidt tot een crisis. Ziekenhuizen draaien wat mogelijk is op generatoren. Gezinnen slapen in hun jassen. Volhouden wordt elke dag zwaarder.

Vandaag gaat humanitaire hulp in Oekraïne veel verder dan noodhulp die u mogelijk al ondersteunt. Het is langdurige begeleiding (Medair is sinds 2022 aanwezig in Oekraïne) om gezinnen te helpen volharden: toegang tot water, verwarming en onderdak waarborgen zodat ze in hun woningen kunnen blijven. Ondersteuning die niet alleen levens beschermt maar ook waardigheid en veerkracht behoudt.

‍

De oorlog duurt voort. En het leven ook.

Tussen stroomuitval en luchtalarmen door vieren gezinnen verjaardagen, leren kinderen lezen, herstellen buren elkaars daken. Doorgaan is geen keuze. Het is een dagelijkse beproeving. Deze beproeving vraagt een prijs. Ze belast het overleven, de waardigheid en de mogelijkheid om thuis te blijven. Deze mensen vechten niet voor het buitengewone, alleen om het wezenlijke te bewaren: een gewone toekomst.

Waar de oorlog zich verdiept, moet hulp standvastig blijven.

Uw ondersteuning maakt levensreddende hulp mogelijk waar de nood het grootst is: noodverwarming om de winter te overleven, herstel van beschadigde schuilplaatsen, beschermingsdiensten en psychosociale ondersteuning om gezinnen te helpen de oorlog te doorstaan. U stelt gezinnen zoals degene die ik ontmoette in het noordoosten van Oekraïne in staat deze beproeving met waardigheid en hoop tegemoet te treden.

Terwijl ik dit schrijf, denk ik ook aan gezinnen die honger trotseren in Soedan, gedwongen ontheemding in Libanon, of natuurrampen in Madagaskar en andere crisislanden waar onze teams actief zijn.

Met uw donatie vandaag kan Medair hulp bieden waar de nood het grootst is, in Oekraïne en in alle andere landen waar we werkzaam zijn.

Kunnen we op uw ondersteuning rekenen?

Met dankbaarheid,

Naomi Gumaer

Humanitair medewerker – Medair Oekraïne

‍

‍

‍

Deze inhoud werd geproduceerd met informatie verzameld door Medair-medewerkers in het veld en op het hoofdkantoor. De hierin geuite standpunten zijn uitsluitend die van Medair en mogen op geen enkele wijze worden opgevat als de officiële mening van enige andere organisatie.